
Η ΑπελευθÎÏωση της ΛÎσβου 8 ÎοεμβÏίου 1912
Â
Το τετÏασÎλιδο αυτό γÏάμμα είχε γÏαφτεί στις 9 ΔεκεμβÏίου του 1912 από μία μυτιληνιά που ζοÏσε στην ΒαÏειά πÏος τον αδελφό της που βÏισκόταν  μακÏυά και μÎσα από τις γÏαμμÎÏ‚ του με γλαφυÏή πεÏιγÏαφή "ξαναζοÏμε" μαζί της ÏŽÏα με την ÏŽÏα μÎÏα με την μÎÏα όλα τα γεγονότα του χÏÎ¿Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Â Ï„Î·Ï‚ άφιξης του στόλου, της αποβίβασης , των Ï€Ïώτων ωÏών των πανηγυÏισμών, του ξαφνιάσματος και της αλλαγής της καθημεÏινότητας των μυτιληνιών εκείνες τις Ï€Ïώτες μÎÏες της απελευθÎÏωσης.

ΑγαπητΠμου αδελφÎ
Το τωÏινόν γÏάμμα μου ………. Îχει κάτι εξαιÏετικόν και φαντάζομαι την χαÏάν και Îκπληξιν σου όταν θα λάβεις τον φάκελον εις τα χÎÏια σου και αντικÏÏσεις Ελληνικόν γÏαμματόσημον της ελευθÎÏας Μυτιλήνης.
Εμαθες ότι είμεθα πλεον ελεÏθεÏοι Ελληνες και όχι σκλάβοι ΤοÏÏκων?
Η Μυτιλήνη μας πλεον είνε ελευθÎÏα είνε ελληνική καταστολισμÎνη Ï€Î±Î½Ï„Î¿Ï Î¼Îµ σημαίας ελληνικάς.
Την Î Îμπτην το Ï€Ïωί των ΤαξιαÏχών εξυπνήσαμεν με το ευχάÏιστον άγγελμα ότι ο στόλος τον οποίον με τόσην αγωνία και λαχτάÏαν επεÏιμÎναμεν ήλθεν και τότε να είχες Îνα μάτι και Îνα αυτί να Îβλεπες και να ήκουες η χαÏά όλων ήτο και είνε απεÏίγÏαπτος. Οσον και αν θÎλω ποτΠδεν θα ημποÏÎσω αγαπητÎ……… να σε πεÏιγÏάψω το τι Îγεινεν εκείνην την ημÎÏαν. Ο ενθουσιασμός του κόσμου δεν πεÏιγÏάφεται. Χίλιες φοÏÎÏ‚ σε ενθυμηθήκαμεν εκÎινην την ημÎÏαν να ήσο εδώ.

Â
Ητο κάτι σπάνιον και Ï€ÏωτοφανÎÏ‚ δι ημάς να βλÎπη κανεις τα βαπόÏια να ÎÏχωνται Îνα Îνα με τόσην μεγαλοπÏÎπειαν και κατόπιν τον λιμÎνα μας εστολισμÎνον από 18 Ελληνικά βαπόÏια σαν θηÏία και να φαντάζεται ότι αυτά φÎÏουν την ελευθεÏίαν και την ευτυχίαν της πατÏίδος μας.Ολοι Îγειναν Îξω φÏενών από τον ενθουσιασμόν των, εις την χαÏάν ο κόσμος εχαλοÏσε από τα ατÎλειωτα Ζήτω φαντάσου που τα ακοÏαμεν εως εδώ εν Ïυπή Î¿Ï†Î¸Î±Î»Î¼Î¿Ï Î±Ï€ÏŒ όλα τα χωÏιά ο κόσμος εμαζεÏθηκε εις την χώÏαν οι δε ΤοÏÏκοι εις το λεπτό Îγειναν άφαντοι ημείς κατεβήκαμεν εις την θάλλασσα και τα οίδαμεν με το κιάλι , αλλά όσον και αν τα Îβλεπε κανείς δεν τα εχόÏταινε.
Εις την στιγμήν όσοι εφοÏοÏσαν φÎσια τους είδες με καπÎλα να είχες Îνα μάτι να Îβλεπες τον μπαμπά μου που τον αποδεχθήκαμε με Îνα Ï€Ïάσινο καπÎλλο δεν ήτο για να τον ιδή κανείς δυό φοÏÎÏ‚. τα φÎσια εκουÏελιάσθηκαν.
Την ΚυÏιακήν Îγεινεν η μεγάλη δοξολογία εις την οποίαν συνÎÏÏευσεν άπειÏον πλήθος από όλα τα χωÏιάν και της οποίας τας λεπτομÎÏειας θα ιδής εις την εφημεÏίδαν καθώς και όλα όσα συνÎβησαν από την ημÎÏαν που ήλθεν ο Στόλος, διότι εγώ όσα και α σε γÏάψω δεν ημποÏÏŽ να σε ειπώ ότι θÎλω, ώστε σε στÎλλομεν τας εφημεÏίδας όλας εώς σήμεÏον δια να διαβάσεις και νομίσεις ότι ευÏίσκεσαι εδώ επί τινάς ημÎÏας. φαντάζομαι τι θα σε φανοÏν αυτά τα νÎα της πατÏίδος μας....


……Όλα αυτά είνε καλά αλλά το νεώτεÏον μετά την κατοχήν της Μυτιλήνης είνε η Ï€Ïωτοφανής ακÏίβεια των Ï„Ïοφίμων φαντάσου το ψωμί απόψε Îγεινε 6 γÏόσια το Îνα και ακόμη Ï€ÏοβλÎπεται ότι θα φθάση εως 10 γÏόσια το Îνα και όχι μόνον το ψωμί αλλά όλα τα Ï„Ïόφιμα ανεξεÏαίτως η φασοÏλες 4 γÏόσια η οκά φαντάσου πλÎον δια τα άλλα όλος ο κόσμος είνε ανάστατος μόνον εις το κÏÎας είνε μεγάλα κεσάτια διότι όλοι βλÎπουν τα αναγκαιότεÏα και παÏαλείπουν το κÏÎας ,τι θα απογείνη αυτή η κατάστασις μας καθόλου δεν ειξÎÏ…Ïω ο θεός να λυπηθεί τον κόσμο……..
Â